۱۲ تیر ۹۸ ، ساعت ۰۱:۰۳
گره کور ترافیک بیکاری در آبادان کجاست؟
کد خبر : 13681۰۱ | در تاريخ : تیر ۱, ۱۳۹۸ | ساعت : ۶:۰۴ ب.ظ
نسخه چاپی نسخه چاپی

به چه دلیل نرخ بیکاری و یا از نگاه خوشبینانه اش نرخ اشتغال شهرستان آبادان از سوی مسوولان ذیربط  رسما به مردم اعلام نمی شود؟ و اگر این آمار محرمانه است و در نزد مسوولان موجود ؛ پس چرا طی دو دهه ی اخیر که مردم آواره به شهر جنگ زده اشان بازگشته اند همچنان معضل فقر و بیکاری بیداد می کند؟

شهر آبادان  همه روزه سهم بالایی در خبرهای اقتصادی استان و ایران دارد. گمرکات این بندر به همراه تاسیسات عظیم نفتی و پتروشیمی؛ کشاورزی و ماهیگیری و باغداری و بسیاری امور اقتصادی دیگر از جمله خبرهایی هستند که مرتبا رصد شده و مردم منطقه بدان ها می بالند. اما آیا از این همه در حرکت بودن چرخ های اقتصادی چراغ خانه ی مردم آبادان نیز روشن شده است؟

در تبلیغات انتخاباتی نمایندگان فعلی و ادوار آبادان برای مجلس همین دوره ی مجلس  یکی از نقاط اشتراک هر کاندیدایی موضوع اشتغال بود . موضوع مهمی که تو خالی بودن آن همه ادعا را همگان می دانند.

با تاسف بسیار باید اذعان داشت که نمایندگان حال آبادان  همچنان در سخنرانی های اینجا و آن جا که دعوت می شوند پیگیری دو موضوع نقطه ی مشترک  آن هاست. اول ؛ تلاش در بکارگیری نیروهای بومی در پروژه ها ی شهری و روستایی و نفتی و صنعتی و دوم ؛حمایت از بنگاه های زود بازده بعنوان مسکن درد بیکاری و سر کار رفتن قاطبه ی جوانان.

کسانی که با الفبای اقتصاد مقدماتی نیز آشنا باشند می دانند که بین تورم و بیکاری رابطه وجود دارد بدین معنا که جامعه ی بدون پشتوانه کار و تولید دچار پدیده ی مخرب واسطه گری و کارچاق کنی و نیز توزیع ناعادلانه ی ثروت شده که همین موجب بروز اختلاف طبقاتی و نتیجه ای جز گرانی ها و تورم را در بر ندارد.

از سویی دیگر جامعه ای که خالی از پشتوانه ی مالی باشد نیز درگیر ناتوانی در خرید عمومی می شود و برای روشن شدن این مطلب می توان  گفت وقتی حساب مالی و اعتباری پیمانکاران درشت و دسته اول در آبادان  در بانک های دیگر استان هاست و غالب کارگران مورد استفاده در این پیمانکاری ها ساکن آبادان نیستند چه توقعی می توان داشت که در این محیط کارگاهی ؛ پول و ثروت تولید و توزیع بشود.

آن هایی که مسوول اعلام آمار بیکاری و اشتغال در آبادان هستند نباید فریب پیمانکارهایی را بخورند که به اسم محلی بودن پای قراردادها را امضا نموده اند بلکه باید با روش هایی علمی که قطعا موجود می باشد بدنبال آن باشند که پول های توزیعی در این پیمانکاری ها را رصد نموده تا معلوم بشود به چه میزان در بازار محلی آبادان به گردش در می آیند.

حال می خواهم دو پرسش مطرح نمایم :

۱)به چه دلیل نرخ بیکاری و یا از نگاه خوشبینانه اش نرخ اشتغال در آبادان از سوی مسوولان ذیربط  رسما به مردم اعلام نمی شود؟ و اگر این آمار محرمانه است و در نزد مسوولان موجود ؛ پس چرا طی دو دهه ی اخیر که مردم آواره به شهر جنگ زده اشان بازگشته اند همچنان معضل فقر و بیکاری بیداد می کند؟ آیا معنا و مفهوم مدیریت چیزی جز برنامه ریزی می باشد؟ که اگربرنامه ریزی هایی صورت گرفته به چه علت هر که از راه می رسد داد بی برنامگی مسوولان پیشین را در باب توجه به اشتغال جوانان سر می دهد و هر کاندیدایی از این مهره ی سحرآمیز  مدد می جوید تا خود را مردمی و طرفدار مردم معرفی کند.

۲)فرمانداران قبل و فعلی آبادان در جلسات شورای اداری به کرات از مسوولان خواسته اند که آمار دقیقی از اشتغال زایی و نیروهای غیربومی خود ارائه بدهند ؛ آیا این ها را در حد تعارف باید دانست و یا اینکه در چارچوب دستور حکومتی باید قلمداد نمود.

در پایان یادآور می شویم که بازار کار در آبادان و دیگر شهرهای صنعتی نظیر ماهشهر و بندر امام را به بومی ها ی ساکن در این شهرها بسپارید تا خیالتان از بابت ترافیک ناامنی حاصل از این فقر و نداری برخاسته از بیکاری راحت بشود.