۲۹ تیر ۹۶ ، ساعت ۰۵:۴۸
آمار سایت
  • کاربران آنلاین :

    0
  • بازدید امروز :

    1959
  • بازدید دیروز :

    838
  • بازدید این هفته :

    11843
  • رتبه الکسا :

    27417
ImageWeek
وقتی شورای چهارم شهر بلاتکلیف می شود
کد خبر : 6810۲۹ | در تاريخ : خرداد ۲۹, ۱۳۹۵ | ساعت : ۱۱:۳۱ ق.ظ
نسخه چاپی نسخه چاپی

آبادان ؛ نگین درخشان ۸ سال دفاع مقدس است که در طول آن سال های پرحماسه ؛ تا پرتگاه سقوط پیش رفت اما با مقاومت جانانه ی فرزندان برومند خود از آغوش مام میهن جدا نشد و تا به ابد ترجمان بلامنازع مقاومت شد و رزمندگان دلیرش هر یک اسطوره ای شدند تا نظام الهی جمهوری اسلامی ایران به آبادان و آبادانی افتخار کند.

شورای-شهر-آبادان

گرچه پس از سپری شدن جنگ ؛ نامهربانی هایی از سوی نامدیران و شبه خادمان این جغرافیای مطهر دامن گیر آبادان و آبادانی شد لکن ویژگی بارز مردمان خاکی صفت آن که همانا کم توقع بودن است باعث شد تا با تمام کاستی های موجود به دیار خویش پایبند بمانند و ارق همیشگی شان نسبت به آبادان ؛ پر صلابت باقی بماند.

طرح های عمرانی و بهسازی شهری هر چه که بودند و هستند نتوانسته اند چهره ی جنگ زدگی را حتا در مرکز شهر پاک کند.با گذشت ربع قرن از پایان جنگ ؛ همچنان ترکش گلوله و خمپاره از ورودی شهر تا شطیط میهمان چشمان نظاره گری است که آبادان را ام القرای مقاومت و نماد سازندگی شنیده اند.

ساختن ویرانه کار دشواری است و نیازمند برنامه ای منسجم و بلند مدت است.در طول این ربع قرن تیم های مختلفی سکان دار شهرداری آبادان شدند تا زیبایی از دست رفته را به شهر بازگردانند.شهردارهایی نیز آمدند و رفتند که هر کدام بنا به سلیقه ی خود و نه خرد جمعی ؛ سنگفرش کردند و رنگ زدند و گل و بوته بر رخسار دیوارهای تکیده ی جنگی نقش بستند و آخرش هم مردم ماندند و نقش و نگارهای پوسیده بر دیوارها.

برخی از شهردارها چنان کار کردند که صدای پیمانکاران بومی درآمد و اولین شورای شهر ؛ کارش را ساختند تا فرمانبرداری کند نه فرماندهی.

تجربه شوراهای اول تا سوم آبادان ؛ اصلا شیرین نبوده چرا که بیشتر از عمران ؛ وظیفه ی ماله کشی بر کیلومترها حفاری شهری از آب گرفته تا فاضلاب را بر عهده داشتند که آن هم ناموفق بود هم در ماله کشی و هم در بهبود وضع آب و فاضلاب شهری که خود قصه ای دیگر است.

طی این سال ها تجربه ی برخورداری از شهرداران کوشا نیز در ذهن مردم آبادان باقی است. صرف نظر از بازی های موجود و روابط غیر دوست داشتنی در بین برخی جریان ها به صراحت از دکتر بحرینی و مهندس فرزان و حتا مهندس شیرازی (بجز یکسال منتهی به عزلش) بعنوان سه شهردار کوشای آبادان نام می بریم که جالب است هر سه آنان را بخاطر گمانه زنی ها در حضور در انتخابات مجلس با ترفندهایی متفاوت از ادامه ی تلاش بیشتر عمرانی خارج نمودند که قضاوت را به شما می سپاریم.

اما اینک شهر آبادان بواسطه ی درآمدهای خوب و مناسبی که دستگاه شهرداری به برکت سهم آلاینده ها و ورود و خروج کالا بویژه خودروهای پلاک اروند و نیز انبوه نیروی غیربومی شاغل در پالایشگاه و پتروشیمی دارد امورات را بگونه ای می گذراند که مردم خدمات ندیده شهر ؛ خدمات اندک چندسال پیش را بسیار بزرگ و ارزشمند می بینند و البته برخی رجال با نفوذ سیاسی و غیره نیز گاه و بی گاه پرچم حمایت خویش را به نفع مهندس شیرازی به اهتزاز در می آوردند که موضوع بحث ما نیست.

در اقتدار مدیریتی و دیسیپلین شخصی و نه تشکیلاتی مهندس شیرازی شکی نیست چرا که توانست کارهایی را به انجام برساند که مردم آن را لمس کردند اما آیا توانست چهره جنگی شهر را بازسازی و بهسازی کند؟ آیا توانست چهره ی بازار قدیمی احمدآباد را نوسازی که نه لااقل بهینه سازی کند تا در فصل بارندگی ها مردم در گل و لای بازار زمین نخورند؟ آیا توانست پیاده روها را بگونه ای ساماندهی کند که افراد معلول و نیز سالخوردگان بی دردسر و حادثه طی مسیر نمایند؟ آیا توانست از تغییر کاربری منازل واگذاری شرکت نفت جلوگیری کند؟

مدت هاست سینما کیهان در چهار راه احمدآباد با آن وضع بلاتکلیف و بی قواره خودنمایی می کند ؛ آیا شهرداری آبادان و نه شخص مهندس شیرازی ؛ توانست به صاحب این سینما و سینما شیرین اولتیماتوم قانونی بدهد و شهر را زیبا کند؟

رودر بایستی را کنار بگذاریم و به صراحت بگوییم که ربع قرن برای انجام ندادن کارهای اساسی و بجایش قلم و سطل رنگ دست گرفتن ؛ ظلم زیادی بود و هست که مردم آبادان تحمل کرده اند.

مهندس فرزان در دوره ای که شهردار بود ؛ تبدیل به سوپرمن شده بود.مردم کوچه و بازار قدردانش بودند و او را فرشته ی نجات شهر می خواندند ؛ تا اینکه خبر کاندیداتوری وی برای مجلس منتشر شد.او نامزد وکالت مردم شده بود و همین کافی بود تا عده ای تمام خدمات او را تبلیغاتی بخوانند تا شاید از چشم مردم بیافتد که افتاد!

شورای چهارم شهر نیز درگیر همان سناریوی زمان مهندس فرزان شد.برخی مهندس شیرازی را لایق نمایندگی شهر می دانستند و به فکر به راه انداختن کمپین حمایتی نیز بودند .

مردم از شورا ی شهر انتظار داشتند که پس از ممانعت از کاندیداتوری شیرازی برای مجلس ؛ شفافیت و اطلاعرسانی را پیش می گرفتند و در صدد اثبات ادعاهای خود مبنی بر تراز مالی واقعی شهرداری می شدند نه آن که بعد از تغییر هیئت رییسه شورا و ریاست سید فیاض موسوی  همه چیز به فراموشی سپرده بشود و حتا مدال افتخار به سینه ی شیرازی بکوبند. مدالی که خیلی زود رنگش پرید و تبدیل شد به حکم عزل او!!!

این روزها شورای چهارم شهر آبادان سردرگم تر از همیشه نمایان شده است.تشتت آرا در بین اعضای آن خیلی به چشم می خورد و حتا پس از عزل شیرازی هنوز رییس این شورا مشغول تره خرد کردن برای شیرازی است گویی قرار باشد به مردم بگویند شیرازی را حذف کردیم ولی از او بهتر گزینه ای سراغ نداریم!

شورای چهارم با طرح موضوع ” بین المللی بودن آبادان” و لزوم برخورداری از شهرداری که نگاه بین المللی داشته باشد عملا وارد فاز تازه ای از خودزنی شده است. آیا این شورای سه ساله که تنها یک سال به پایانش زمان باقی است ؛ خود نگاهی بین المللی داشته است؟ آیا می تواند حداقل سه طرح با نگاه بین المللی نام ببرد؟

شهر جنگی ما نیازمند تفوق و برتری اندیشه ی شور خدمت است تا شاید و شاید ؛ شاهد برون رفت از وضعیت جنگزدگی ابنیه شهری باشیم.
مهرداد معماری