۲۱ آذر ۹۶ ، ساعت ۰۲:۰۳
آمار سایت
  • کاربران آنلاین :

    0
  • بازدید امروز :

    133
  • بازدید دیروز :

    311
  • بازدید این هفته :

    1229
  • رتبه الکسا :

    37680
ImageWeek
مهدی پرویش ؛ هنرمند و حامی هنرمندان
کد خبر : 12733۲۶ | در تاريخ : آبان ۲۶, ۱۳۹۶ | ساعت : ۷:۲۵ ب.ظ
نسخه چاپی نسخه چاپی

مهدی پرویش از آن هنرمندان صاحب سبک در آبادان است که دلبستگی ها و اعتقاداتش را فدای فستیوال های رنگ آمیزی شده نمی کند. او جوان خوش فکر و صاحب قلم و اندیشه ای است که گویی نذر کرده هر سال دو بار هنرش را به مردم آبادان ارائه کند. او در ماه محرم خوش می درخشد و با برپایی خیمه های دشت کربلا و اجرای تعزیه ای متفاوت و پیشرو ؛ هزاران تماشاگر آبادانی را در بلوار مرحوم دهداری محو هنر خود و گروهش می کند. او همه ساله در سالگرد فاجعه آدم کشی سینما رکس آبادان باز هم هنرنمایی می کند تا دین خود به مردم را اداکرده باشد و البته ؛ کاستی های برنامه ریزان فرهنگی شهر را پوشش دهد.

بی پیرایه بگوییم اگر امثال مهدی پرویش نبودند که در ایامی که شهر تشنه ی توجه مسوولان سیاسی و فرهنگی به آنان است نبودند ؛ کدام نهاد فرهنگی آستین همت بالا میزد و پاسخگو بود؟

مسوولان شهر آبادان را به این مهم فرا می خوانیم که اهتمام نداشتن به نیازهای فرهنگی شهر ؛ معضلی جدی و غیر قابل اغماض است و بر شماست که اولا ساحت هنر و فرهنگ را گرامی بدارید و دوم آن که از مجریان فعالیت های فرهنگی شهر حمایت مالی نمایید.

اروندپرس در ادامه رسالت خویش در جهت معرفی و حمایت از هنرمندان آبادان و خرمشهر ؛ گفتگویی با مهدی پرویش ؛ هنرمند عرصه تاتر و کارگردان نمایش “با من فریاد بزن ” ویژه سالروز فاجعه سینمارکس آبادان صورت داده است که در زیر ملاحظه می فرمایید:

اروند پرس : درنمایش “با من فریاد بزن” شاهد تلقیقی از نمایش صحنه و خیابانی بودیم. در این باره توضیح میدید.

مهدی پرویش : نمیشه گفت نمایش صحنه ای. این نوع نمایش در چهارچوب پرفورمنس میگنجه که ساختار آنی پیدا میکنه و در لحظه اوج میگیره.

اروند پرس : شما قبلا هم کارهای پرفورمنس انجام داده اید. آیا تعمد خاصی در بکارگیری آن در نمایش “با من فریاد بزن” داشتید؟

مهدی پرویش : بله صد در صد من دوست داشتم کسی از مردم بیاد و بطری های آب را روی ما بریزه . بیاد و قسمتی از نمایش ما بشه. البته این اتفاق در مزار شهدای رکس رخ داد و خانمی که بر روی صندلی های بازیگران ما نشست و با چشمان گریان مشغول به دیدن فیلم شد.

اروند پرس :آماده سازی این نمایش چقدر زمان برد و هزینه های آن را کدام نهاد بر عهده داشت؟

مهدی پرویش : تقریبا دو ماه زمان برد . در بدترین شرایط ممکن ؛ بدون آب و برق ؛ سرویس بهداشتی که بازیگران ما به دلیل نبود سیستم تهویه هوا گاه از حال می رفتند و ما چاره ای جز ادامه کار نداشتیم.برخی از مسوولان شهر برای بازدید به مکان تمرین ما آمدند و قول هایی هم دادند که هیچکدام اجرایی نشد. هیچ نهاد دولتی و غیر دولتی ریالی بابت این کار حمایت نکرد. آن هم نمایشی با بیش از ۲۵ نفر عوامل اجرایی و امکانات زیاد.

اروندپرس : در گزارش مراسم ویژه سینما رکس در آبادان از اجرای دو نمایش در خبرگزاری ها یاد شده است. آیا منظورشان آثار اجرا شده ی جنابعالی و آقای بهنام کاوه است؟

مهدی پرویش: این نمایش به هیچ عنوان زیر نظر هیچ گروه ؛ نهاد یا مسوولی نبود . حتا دفتر انجمن نمایش و یا اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی که ما مستقیم زیر نظر آن ها هستیم اصلا حمایتی نکردند. صرفا دفتر امام جمعه محترم در روز اول امکانات سخت افزاری نظیر صندلی های مورد نیاز در نمایش و سیستم صوت. البته سیستم صوتی که دوستان تدارک دیده بودند مناسب کار ما نبود.من به نوبه خودم از شخص نماینده ولی فقیه و امام جمعه محترم آبادان قدردانی می کنم که امسال تلاش کردند مراسمی در شان شهیدان و مردم آبادان برگزار کنند و جدا از هر نگاه سیاسی و تبلیغاتی کار درست ؛ درست است و باید بر این عزیزان درود فرستاد که پس از این همه سال برای این شهر و این موضوع احساس نیاز کردند که این سالروز را با شکل وسیع برگزار کنند.

اروندپرس : آیا حاضرهستید با همین شرایط سال دیگر هم کار کنید؟

مهدی پرویش : این وظیفه ماست. ما هنرمندیم . این که مسوولین دغدغه هنری ندارند واضح و مبرهن است ولی دلیلی نمیشه که جا بزنیم . ما مردم را داریم و قسم به قطره قطره اشکهای همین مردم که توی این دو روز جگر ما را آتش زدند تا زمانی که هستم ؛بعنوان یک شهروند و هنرمند ادامه خواهم داد.ما چندین برابراین مشکلات را برای اجرای تعزیه ای داریم که ۱۲ سال هست دارم در آبادان انجام میدهم و در دهه اول محرم میزبان بیش از ۴ هزار نفر تماشاچی هستیم  و هر سال قوی تر از سال قبل می شویم.

اروندپرس: مهدی پرویش از هنر حرف میزنه و مردم.اون بدنبال چیه ؟

مهدی پرویش : این که آبادان از لحاظ فرهنگی و هنری در جایگاه قدرتمند خودش قرار بگیرد. این که مردم بدانند که داغ آن ها درد ماست و کنارشان هستیم تا بعنوان هنرمند فریادشان هستیم. رسالتی که بر دوش هنرمندان هست همین هاست که زبان مردم باشیم.

مهرداد معماری