۲۹ شهریور ۹۶ ، ساعت ۰۴:۳۵
آمار سایت
  • کاربران آنلاین :

    0
  • بازدید امروز :

    695
  • بازدید دیروز :

    2960
  • بازدید این هفته :

    31500
  • رتبه الکسا :

    29355
ImageWeek
مسوولان آبادان و خرمشهر ایجاد تشکل های صنفی را جدی بگیرند
کد خبر : 8763۱۸ | در تاريخ : مهر ۱۸, ۱۳۹۵ | ساعت : ۱:۰۷ ب.ظ
نسخه چاپی نسخه چاپی

اندیشه برتر ؛ گفتمان ؛ نقد و بررسی ؛ مطالبه گری و …. این ها کلیدواژگانی هستند که معمولا در لابلای سخنان مسوولان و دست اندرکاران هدایت جامعه بکار گرفته می شوند. واژگان و اصطلاحاتی که هر یک در جای خود ارزشمند هستند و ارج نهادن بدان ها موجبات رستن از بسیاری مشکلات مبتلابه در چهار موضوع مهم فرهنگی ؛ اجتماعی ؛ اقتصادی و سیاسی است.

med21-300x225

لزوم تشکیل صنف بر هیچکس پوشیده نیست چرا که  هر تشکیلاتی در جای خود اتاق فکری است که می تواند در تصمیم گیری های یک شهر ؛ یک استان و در نهایت یک کشور موثر باشد.

برکات اجتناب ناپذیر شورا و همفکری از دیرباز بر نوع بشر بعنوان تنها موجود هوشیار و هوشمند زنده بر روی زمین مطرح بوده و هست. پیامبران اولی العزم و ائمه اطهار علیهم السلام نیز بدان تاکید فراوان داشته اند.

برای ایجاد یک تشکل صنفی با توجه به پیچیدگی ها و گسترش نظام های اجتماعی باید ساز و کارهایی تعریف کرد تا گروه های همگن و همفکر و همکار براحتی بتوانند ابراز عقیده نمایند و با معرفی سخنگو به مراکز تصمیم گیری در سه سطح شهر ؛ استان و کشور ؛ ایفاگر نقش خود باشند. تنها در این صورت است که جمعیت اجرای هر تصمیم ؛ پر تعداد میشود و این بدان معناست که عزمی همگانی شکل خواهد گرفت و بنا به آموزه های دینی اسلامی “یدالله مع الجماعه”.

جمله “یداللَّه مع الجماعه” آیه نبوده، بلکه حدیثی است از حضرت علی(ع)، که خطاب به خوارج نهروان می‏باشد و عبارت آن چنین می‏باشد: “فأن یداللَّه علی الجماعه و ایاکم و الفرقه”.
حضرت آیت الله سید جواد مدرسی در این باره می گوید: به مردم توصیه بلکه تکلیف شده است که همیشه در صحنه حضور داشته باشند و ناظر بر رفتار و کردار رهبران خود باشند. دخالت در امور به صورت امر به معروف و نهى از منکر یکى از وظایف آحاد مردم است. عدم حضور و عدم دخالت مردم در امور سیاسى و اجتماعى زمینه را براى ظهور استبداد وانحراف حاکمان فراهم مى‏کند.
بنابراین اهمیت و نقش مردم در حکومت اسلامى چه از نظر دخالت در امور و چه از نظر مسؤولیت‏حکومت در برابر آنها بسیار مهم است.

یکی از راه های مطالبه گری بر پایه ی تعقل و نظر جمع ؛ تشکیل گروه هایی است که در اصطلاح بدان ها “صنف” اطلاق می شود.اصناف همان گروه های همکار و همگنی هستند که به شکل تخصصی می توانند آسیب شناسی کرده و در خلال خواسته هایشان ؛ راهکار ارائه نمایند.برای مثال صنف هنرمندان ؛ متشکل از نمایندگان هنرمندانی است که در گروه های مختلف هنری نظیر موسیقی ؛ تاتر ؛ سینما و از این دست فعالیت دارند.بنابراین صنف هنرمندان دارای چندین صنف و گروه داخلی و زیر مجموعه است. مثل صنف ورزشکاران .

هنگامی که قرار باشد هنرمندان در جلسه ای حضور یابند و ابراز دیدگاه نمایند نیاز نیست همه ی هنرمندان مثلا یک شهر حاضر بشوند بلکه نماینده یا نمایندگان آنان در قالب هیئت نمایندگی هنرمندان کفایت می کند.

صنف ها نیز باید بدانند که فعالیت آنان مطابق قانون می بایست از قوانین حاکم پیروی کند. اساسنامه داشته باشند. هیئت رییسه داشته باشند.ناظر داشته باشند. دبیر و سخنگو داشته باشند و تمام این ها در قانون پیش بینی شده است. بنابراین اولین کار برای تشکیل صنف ؛ اخذ مجوز از مراجع ذیصلاح و تدوین اساسنامه است و سپس اعلام موجودیت و معرفی نماینده حقوقی و قانونی.

متاسفانه برخی اداره ها و سازمان های رسمی این مهم را نادیده می گیرند و بنا به تشخیص خود عده ای را بعنوان نمایندگان یک صنف جهت همفکری دعوت به جلسه می کنند که لازم است فرمانداری ها و استانداری ها به این موضوع ورود نمایند و مانع بشوند. برای مثال شورای اسلامی شهری از ورزشکاران آن شهر دعوت بعمل می آورد تا در نشستی تخصصی به مشکلات ورزشکاران آن شهر بپردازد.بی شک تا زمانی که مدعوین مورد تایید جامعه ی ورزشی مورد نظر نباشند ؛ نه دیدگاه های آنان و نه نتایجی که مکتوب می شود بی اثر و فاقد وجاهت قانونی است.

به نظر می رسد تشکیل اینگونه جلسات بیش از آن که راهگشا باشد خود موجب ایجاد اختلاف  در بین صنف دعوت شده می گردد.قانون و قانونمداری از جمله وظایف اصلی هر نهاد و سازمانی است و رعایت مفاد قانونی بر هر شخص حقیقی و حقوقی لازم و واجب است.

خروجی اینگونه جلسات شتاب زده ؛  چیزی جز اتلاف وقت نبوده و نیست .

رسانه اجتماعی اروندپرس