۰۹ آبان ۹۷ ، ساعت ۰۸:۱۵
فرمانداری ویژه به چه معناست؟
کد خبر : 13345۰۳ | در تاريخ : شهریور ۳, ۱۳۹۷ | ساعت : ۱:۱۰ ق.ظ
نسخه چاپی نسخه چاپی

براساس مصوبه  دولت (۱۴/۵/۱۳۸۶) جمعیت  ۲۵۰هزار نفری شهرستان وجمعیت  ۱۲۵هزار نفری مرکز شهرستان و فاصله شهرستان از مرکز استان  ۱۲۵کیلومتر از شرایط تعیین فرمانداری ویژه است. بر این اساس و طبق مصوبه دولت وزارت کشور مکلف شد که در شهرستان های شاهرود، آبادان، خوی، مراغه، زابل،سیرجان، مهاباد، دزفول، تربت حیدریه و ایرانشهر نسبت به دایر کردن فرمانداری ویژه اقدام کند. هیات دولت به منظور ارایه خدمات مناسب و نظارت بر انجام فعالیت های دستگاه های اجرایی در شهرستان های بزرگ، شاخص های تعیین فرمانداری ویژه را اعلام کرد. به گزارش دبیرخانه شورای اطلاع رسانی دولت، هیات دولت، وزارت کشور را مکلف کرد که بدون ایجاد هرگونه بار مالی در شهرستان هایی که واجد شرایط هستند، به منظور ارایه خدمات مناسب و نظارت بر انجام فعالیت های دستگاه های اجرایی نسبت به دایر کردن فرمانداری ویژه اقدام کند. 

در این رابطه حجت الاسلام محمدحسین موسی پورمعاون حقوقی و امور مجلس وزیر کشور گفت: به پیشنهاد وزارت کشور و تصویب هیات دولت،  ۴۰روستا به شهر،  ۲۸بخش به شهرستان و  ۱۰شهرستان به فرمانداری ویژه ارتقا یافت. به گزارش روابط عمومی وزارت کشور، موسی پور خاطرنشان کرد: این تصمیم با توجه به شعار محوری دولت نهم مبنی بر تحقق عدالت در همه سطوح، از جمله عدالت اجتماعی و عدالت اداری و لزوم بررسی و اتخاذ راهکارهای مناسب، ضروری به نظر می رسید. معاون وزارت کشور تاکید کردسطوح تقسیمات کشوری اکنون به لحاظ وسعت جغرافیایی و پراکنش جمعیتی از تعادل و توازن لازم برخوردار نیست و به دنبال آن ساختار مدیریت سیاسی و اجرایی بعضی از مناطق نیز دارای چنین وضعیتی است. رئیس شورای اطلاع رسانی وزارت کشور افزود:برای ایجاد تسهیلات اداری بیشتر و ارائه خدمات مناسب و نیز نظارت بر فعالیتهای دستگاه های اجرایی با رویکرد عدم تمرکز و افزایش اختیارات مدیران محلی، در  ۱۰شهرستان بزرگ فرمانداری ویژه تعریف شد تا با افزایش اختیار فرماندار و ارتقای سطح اداری دستگاهها امکان خدمت رسانی روان تر و بهتر فراهم شود.

بالاغیرتا ؛ خداییش ؛ بینی و بین الله توی همین آبادان ما که مثلا فرمانداری ویژه است چه احساس قدرت  در تصمیم گیری  تا به حال دیده ایم؟ آیا تا به امروز غیر از این بوده که  ادارات ما برای انجام کوچولو ترین کاری مجبور به کسب اجازه از بالا بوده اند؟ البته من و شما باید بدونیم که قرار نیست در فرمانداری ویژه ؛ اداره ها سرخود تصمیم گیرنده باشند اما قرار هست که اداره ها طرح های  خودشونو تا پیش از پایان سال به فرمانداری ویژه ارائه بدهند تا تامین بودجه و اعتبار صورت بگیره. تا اونجایی که ما به خاطرداریم فرماندار سابق آبادان همیشه از افزایش اعتبارات و تمرکز بودجه های اعتباری آبادان می گفت و این که اعتبارات امسال نسبت به پارسال اینقدر و اونقدر افزایش داشته و از این حرفا. اما وجدانا  در پایان کدوم سال اومد بگه پارسال کدوم اداره عرضه داشت و کدومش بی عرضه؟!

میخوام نظر شخصی مو بگم که سرآمد همه ی مشکلات فعلی آبادان مدیران سطح میانه هستند. من میگم تا مدیر استانی کار بلد نباشه  یه دنیا پول هم بریزی توی دامنش باز هم آش همون آشه و کاسه همون کاسه. مگه سر جریان بازسازی کم پول به آبادان اومد. پس چی شد؟ پس چرا هنوز هشت زیر سازیمون گره نهشه؟!

تا به امروز چندبار پروژه ی بهسازی فاضلاب آبادان به عنوان پروژه و نگاه ملی به من و شما معرفی شده ؛ پس کو؟ پروژه ی ملی یعنی حساب کتاب تا ریال آخر. اون همه پول چی شدند؟

چرا باید توی جمع های دوستانه و غیر دوستانه همه ش حرف خوردن بودجه ها باشه. اگه من نوعی میگم  مدیریت میانه اشکال داره نتیجه و مصداقش اینه که چند نفر توی شورای شهر و شهرداری  بساط کلاه برداری و فامیل بازی در میارن و کلی از بودجه عمرانی رو نوش می فرمایند یه پارچ آب تگری هم روش ؛ بعد من و شما هی باید بشینیم راجع به راه های فرهنگ سازی در نزد شهروندان بگیم که  مثلا چه کار کنیم که به ترافیک و نظافت و مبارزه با گرونفروشی و از این دست ؛ کمک بشه.

اصلا دلم نمی خواد بگم خانه از پای بست ویران است  چونکه شهرم رو دوست دارم ؛ مردم شهرم رو دوست دارم  اما از کسانی که دانسته و ندانسته قدمی برای اعتلای این شهر بر نمی دارند به شدت متنفرم.

هر سه نماینده محترم مردم شریف آبادان در مجلس شورای اسلامی  در تمامی ادوار با توجه به توان و شجاعتشان در ابراز دردهای این دیار کوشیده اند. ولی به چه علت شاهد تغییر اساسی در شهرنشده ایم؟ تاسف بار است که هنوز و پس از گذشت دو دهه از پایان جنگ ؛شاهد وضعیت  نابسامان آب و برق و فاضلاب  و خیابان ها و پیاده روها هستیم! واقعا شرمسار می شویم وقتی مهمانی از شهرستان ها به آبادان می آید و همچنان ما را می بینند که  آب شیرین از فروشندگان دوره گردش در کوچه ها می خریم و ….

اینها یعنی نبود مدیریت کلان در سطح شهر