۱۲ فروردین ۹۷ ، ساعت ۰۳:۴۹
آمار سایت
  • کاربران آنلاین :

  • بازدید امروز :

  • بازدید دیروز :

  • بازدید این هفته :

  • رتبه الکسا :

    20011
ImageWeek
تئاتر در شهر آبادان ؛ غریبه ای عائله مند است!
کد خبر : 13155۱۱ | در تاريخ : فروردین ۱۱, ۱۳۹۷ | ساعت : ۲:۵۲ ق.ظ
نسخه چاپی نسخه چاپی

هنر تئاتر در بین آبادانی ها از سبقه خوب و پر ملاتی برخوردار است. هنرمندان نامی فراوانی در فرهنگ و هنر کشور عزیزمان ایران درخشیده و می درخشند که نام آبادان را در شناسنامه ی سجلی خود به یدک می کشند.

نام بردن از هنرمندان مطرح آبادانی جز تکرار مکررات عایدی دیگری ندارد پس رخصت نموده و بگذارید برویم سر اصل مطلب.

تئاتر امروز آبادان به گواه آمار هنرآموزان این رشته در دو مکان تالار اشراق و تئاتر شهر بالغ بر ۴۰۰ نفر است. این عدد را اگر در ۴ ضرب کنیم ( افرادی که تحت تأثیر هر هنراموز قرار می گیرند نظیر پدر ؛ مادر و خواهر و برادر) به عدد ۱۶۰۰ بر می خوریم در حالی که عدد آدم هایی که بعنوان تماشاچی برای دیدن نمایش وارد تنها سالن تئاتر آبادان یعنی تئاتر شهر آبادان می شوند در بهترین استقبال عدد ۵۰ را نشان می دهد! و این یعنی فاجعه.

اما منشاء فاجعه کجاست؟

قبل از پرداختن به منشاء فاجعه تئاتر در آبادان لازم است به این نکته اشاره کنم که تئاتر باید مستقل بماند و آقا بالاسری که برایش دیکته کند کشنده ی هنر است چرا که در آن صورت ؛ تئاتر فرمایشی خواهد شد و دامانش لکه دار.

معضل بزرگ تئاتر آبادان ناتوانی در اطلاع رسانی است. نمایش هایی که در آبادان تولید و اجرا می شوند مجبورند برای انجام تبلیغات محیطی خود زیر بار هزینه های هنگفت موسسات تبلیغاتی بروند. همان موسساتی که با شهرداری و دیگر ادارات شهر قرارداد دارند و هر روزه شاهد برپا شدن انواع بنرهای تقدیر و تشکر این و آن از خود ( و البته با درج عبارت مخدوش ” از طرف جمعی از … ” ) می باشیم که قطعا بار مالی اش بر عهده ی نهادهای دولتی و شبه دولتی است. بنابراین در چنین وضعیتی نکاستن از بار مالی تبلیغات محیطی تئاترهای تولیدی در آبادان نوعی بی معرفتی و توهین آشکار و البته تخطی از وظایف ذاتی نهادهاست.

معضل بعدی تئاتر در آبادان نبود تماشاچی است در حالی که در شهرهای دیگر ( البته منظورم استان هایی است که مدیران اهمیت موضوع را درک کرده اند) شاهد خرید سئانس نمایش ها توسط نهادها هستیم در حالی که در آبادان ما اصلا از این خبرها نیست و لازم است در این خصوص برنامه ریزی بشود.

معضل بعدی تئاتر آبادان عدم درک مسوولان بویژه شخص فرماندار ؛ امام جمعه ؛ شخص شهردار ؛ شخص رییس شورای شهر ؛ شخص نمایندگان شهر و دیگر مسوولان شهری از اهمیت نشاط و تحرک در شهر است. این هایی که نام بردم همگی می توانند در تشویق جوانان شهری که آمار بزه در آن سال به سال افزایش پیدا می کند نوعی تحول فرهنگی ایجاد کنند تا در حتا کوتاه مدت شاهد تحرک بخشی به جوانانی باشیم که غالبا شب بیدارند و روزها خواب!

به راستی به چه دلیل مسوولان آبادان از تئاتر این شهر حمایت نمی کنند؟ قطعا آقای قنوانی که سکاندار اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی اروند است در این باره توضیحاتی خواهند داد و ما منتظریم.

ای کاش اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی اروند در سیطره سازمان منطقه آزاد اروند نبود ؛ هرچند که می دانیم بی پولی دولت سال هاست آسیب های جدی بر ملت وارد کرده از جمله سپردن نهادهای خود در مناطق آزاد به حاکمیت این مناطق که البته هم خوب است و هم بد. خوب است چون از نظر اعتباری فربه می شوند و بد است چون معاونت های موازی در سازمان منطقه آزاد وجود دارد و همین یعنی شور یا بی نمک شدن غذا و در نتیجه ضعیف شدن نهادهای واگذاری مثل همین اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی که در حال حاضر تنها امید هنرمندان بومی محسوب می شود.

مخلص کلام این که تئاتر در آبادان غریبه ای است که عائله مند است. عائله ای که حتا با خود هم نا آشنا و غریبه است و گمان می کنم همین امر هم باعث شده که هیچ مسوول شهری برای تئاتر و هنرمندان آبادانی اش تره هم خرد نکند.

مهرداد معماری

رسانه فرهنگ و هنر اروند

arvandpress@gmail.com